Schizophragma hydrangeoides



Przywarka należy do rodziny hortensjowatych (Hydrangeaceae) i jest jednym z 8 gatunków tego rodzaju, występujących w Azji Wschodniej. Łacińska nazwa gatunkowa świadczy o bliskim pokrewieństwie z hortensjami, a zwłaszcza z często uprawianą w ogrodach hortensją pnącą (Hydrangea petiolaris- również dostępna na moich aukcjach), do której jest zresztą bardzo podobna. Różnią się one budową kwiatu, a także tym, że kora na starych pędach ma u przywarki podłużne spękania, podczas gdy u hortensji łuszczy się papierzasto. Przywarka zakwita na początku lipca, mniej więcej 2 tygodnie po hortensji, jest mniejsza, bardziej zwarta.

Kwiaty: białe w dużych, płaskich kwiatostanach, kwitnienie obfite w VII. Zaschnięte kwiatostany, podobnie jak u hortensji pnącej, utrzymują się do wiosny (kwiaty zmieniają barwę na jasnobrązową, owocostany są ciemnobrązowe).

Liście: sercowate, przebarwiające się jesienią na złoto. Ulistnienie odmiany MOONLIGHT charakteryzuje się ciemnozielonymi nerwami i marmurkowato białymi przestrzeniami pomiędzy nimi, daje to efekt koloru srebrzysto – zielono - niebieskiego.

Wysokość: 6.0m, przyrost roczny 0.5m

Cięcie: słabe, tylko w razie potrzeby

Zastosowanie: Przywarki przy pomocy korzeni przybyszowych wspinają się po murach i drzewach, nie wymagają więc podpór. Są również przydatne jako rośliny okrywowe na zacienione stanowiska. Lubią gleby świeże i wilgotne o lekko kwaśnym odczynie. Najlepiej rosną na stanowiskach częściowo lub całkowicie ocienionych. W naszych warunkach klimatycznych całkowicie mrozoodporna. Znane są dwie odmiany przywarki japońskiej: 'Moonlight' — liście mają sercowaty kształt, ciemnozielone nerwy i marmurkowatobiałe przestrzenie pomiędzy nimi, dają efekt koloru srebrzysto – zielono - niebieskiego. Druga odmiana — 'Rosea' — tworzy zaróżowione kwiaty oraz liście o czerwonych ogonkach.