Schisandra chinensis



Kwiaty: są drobne, biało-kremowe, pojawiają się w maju - czerwcu

Liście: o ładnym owalnym kształcie, ostro zakończone, błyszczące, jesienią wybarwiają się na złoto

Owoce: są główną atrakcją tego pnącza, dojrzewają we wrześniu, są szkarłatne zebrane w krótkie grona. Można je spożywać na surowo, lub po przetworzeniu np. w formie suszu, soków, nalewek, etc. Zawierają schizandrynę substancję wzmacniającą oraz wiele mikroelementów.

Wysokość: do 10m

Roczny przyrost: 1m

Zastosowanie: roślina szczególnie przydatna do obsadzania ogrodzeń, ścian budynków, altan, czy pergoli. Lubi miejsca dobrze oświetlone, ale nie rośnie zbyt dobrze na pełnym słońcu, najlepsza jest dla niego wystawa północno – zachodnia, północno – wschodnia. Nie lubi gleb podmokłych.

Cięcie: Przez pierwsze 2-3 lata po posadzeniu najlepiej pozwolić mu rosnąć swobodnie, po czym należy wybrać 1-3 najsilniejsze pędy i podwiązać je do podpór, aby rosły pionowo do góry. Pędy płożące się po ziemi nie zawiązują kwiatów i nie owocują. Co roku wczesną wiosną, przed rozpoczęciem wegetacji, krzewy przycina się usuwając pędy słabe i chore, a zeszłoroczne pędy boczne skraca się nad 12-15 dobrze wykształconym pąkiem

mrozoodporność: w naszym klimacie całkowita (strefy 5A-8)